Górnik pozował nago. Wybuchnie skandal?

Czy nadzy górnicy zainteresują gości zaproszonych do teatru na uroczystą akademię barbórkową? Czy wzbudzą emocje? A może wybuchnie skandal!

Katowicka artystka Magdalena zadzwoniła do redakcji we wtorek wieczorem. - Będzie wystawa. W Teatrze Wyspiańskiego, wernisaż w czwartek o 16. Pokażę swoich górników. Wpadnijcie - zaprosiła.

- Nareszcie! - pogratulowaliśmy.

Cykl rodził się długo. W 2004 roku Magdalena pierwszy raz w życiu odwiedziła łaźnię kopalni Kleofas. To doświadczenie podsumowuje jednym słowem: fascynujące. - Nagie ciała górników. Nie tak idealne jak zawodowych modeli. Spracowane, ale muskularne, silne - mówi.

Wymyśliła, że namaluje cały cykl obrazów pod tytułem "Górnicy w łaźni". Przesłanie: łaźnia to zmywanie brudu, to symbol tego, co trzeba zrobić z dzisiejszą Polską. - Akty aktami, ale trzeba zmienić ten kraj. To nie ja zdarłam z górników ubrania, tylko fiskus, który gnębi ludzi podatkami, ZUS-ami, że nic im nie zostaje.

Jeszcze w kopalni zaczepiała mężczyzn, którzy wychodzili z łaźni. Śmiali się, słysząc propozycję pozowania, ale brali od niej numer telefonu i adres mailowy. Napisało do niej kilku. Wybrała trzech. Magdalena powiela ich na swoich obrazach.

Układ jest taki: nikt nie może się dowiedzieć, że pozują nago. Nie mówią o tym kolegom z kopalni ani nawet księdzu na spowiedzi. Obiecali to swoim żonom. One nie zniosłyby ludzkich języków. Najdłużej do Magdaleny przychodzi Henryk. Nie wstydzi się. Ściąga koszulę, spodnie, majtki i siada na krześle. Magdalena płaci mu za pozowanie (nie chce powiedzieć, ile), ale Henryk nie robi tego dla pieniędzy. - Moje życie jest monotonne. Kopalnia, dom, kopalnia, dom. Chciałem je urozmaicić - mówi.

Z Magdaleną rozmawia o tym, co w domu, polityce, telewizji. Pozuje po trzy, cztery godziny. Nie nudzi się ani nie męczy. Może o niczym nie myśleć, wyciszyć się. Ale kopalnia zawsze wraca. Henryk opowiada, jak tam jest. Z jego opowieści Magdalena wie, że górnik musi być wewnętrznie silny. - Zwykły człowiek pewnie nie wytrzymałby pod ziemią kilku godzin - mówi.

Tę siłę stara się pokazać na płótnach. Jakie są te obrazy? Magdalena jest jedną z niewielu na Śląsku portrecistek. Czerpie z dobrych tradycji. W końcu z całego malarstwa Witkacego najlepiej pamiętamy jego portrety. Magdalena maluje pastelami - dynamicznie, pewnymi pociągnięciami kredki. Kolory też wybiera pewnie. Kolor to emocje - malarki albo modela. Akty Magdaleny przechodzą więc od błękitów i zieleni (uspokojenie, szczęście) po purpurę (zdenerwowanie).

Zapytaliśmy kiedyś Kazimierza Kutza, co sądzi o pomyśle Magdaleny. Spodobało mu się. Jej "Górników w łaźni" nazwał manifestacją etniczności. - Ślązacy to biali Murzyni - powiedział. - Są wyzyskiwani i udręczeni potworną pracą. Może chcą zrzucić z siebie to niewolnictwo i poniżanie? Rozbieranie się do aktu jest u nich naturalne, czyste i nie ma nic wspólnego z merkantylizmem. Oni nie handlują intymnością, nie pierdolą się w wannach jak w "Big Brotherach". Pokazują: my jesteśmy tacy, jesteśmy inni i nie wstydzimy się tego.

Ciekawe, co w czwartek wyszepczą kuluary Teatru im. Stanisława Wyspiańskiego.

Polecamy: Ślązaczka doprowadziła do perfekcji... drżenie ciała