Nastolatkom zabrakło słów

Zaczynałyście prowadzić tego bloga trzy, a teraz jest tylko jedna. Nie tak miało być... Jak to się stało... Jejkuś, nie mogę uwierzyć... Nie wiem, co powiedzieć.

Stworzyły razem bloga o nazwie D-D-P od pierwszych liter ich imion. Daria, Dominika, Patrycja. Odpowiednio: z Rybnika, ze wsi Dolna pod Strzelcami Opolskimi, z Jastrzębia. Na wspólnej fotografii ze strony startowej wszystkie są w chustkach na głowie. Dominika bała się, że będzie miała przez to kłopoty przy wyrabianiu dowodu osobistego. Czy urzędnicy pozwolą jej zrobić zdjęcie w chustce? W listopadzie zeszłego roku skończyła 18 lat i nie chciała być w dowodzie łysa. Na pierwszych zdjęciach, tych w piżamach, tylko Patrycja ma długie włosy, ciemne, kręcone, z grzywką. Tylko Darii zdążą odrosnąć.

Śpiew, taniec i fotografia. Fotografia i kabaret. Koty i Christina Aguilera. Różne pasje, różnica wieku. Miały odpowiednio: 13 lat, 16 lat, 14 lat, gdy spotkały się w Chorzowskim Centrum Pediatrii i Onkologii. Diagnozy: ziarnica złośliwa, mięsak, białaczka nielimfoblastyczna.

D-D-P.blog.onet.pl , ostatnia notka z 25 kwietnia 2009 roku, bez tytułu i komentarzy: „Hey. Wpadłam oznajmić jedną wiadomość. Kończę z blogiem. Nie skasuję go, notki będą ogólnodostępne. Nie mam siły pisać. Może kiedyś wrócę. Może”.

Slang

"Niedługo nasze drogi się rozejdą, dlatego postanowiłyśmy założyć tego bloga. Pomoże nam on utrzymać kontakt i będzie pamiętnikiem" - napisały w pierwszej notce z 10 lutego 2007 roku. Daria wkrótce wróciła do domu w Rybniku i do szkoły. Przeszła jeszcze radioterapię, potem jeździła do szpitala już tylko na kontrole. Patrycja czekała na przeszczep szpiku kostnego, dawca znalazł się dopiero w czerwcu. U Dominiki badania z kwietnia, a potem z maja wykazały, że nie ma już komórek nowotworowych.

Chodziły na dyskoteki i ogniska, urządzały karaoke albo mega shoppingi. Patrycja kupiła sobie czerwone szpilki, Dominika robiła kolczyki z cytryny, Daria użyczyła głosu na płycie kolegi i poznała chłopaka. Były w Paryżu, w Rzymie, nad morzem, w górach. Spotkały się z Tomaszem Lisem, Szymonem Majewskim, kabaretem Paranienormalni. Były bohaterkami reportaży telewizyjnych i prasowych.

Miały swój slang. O pobycie w szpitalu pisały: kiblowanie. O utracie włosów: zmieniłam image, ogoliłam się na kolano albo zrzuciłam włosy na wiosnę. O pielęgniarkach: sisterki.

O reżimie sanitarnym: leżenie na apartamencie albo czuję się jak pies na smyczy. O dawcy: był, ale się zmył, znalazł się, trzymajcie kciuki, żeby się nie ulotnił. O nawrotach choroby, chemii: powtórka z rozrywki. O sobie po badaniach: pokłuta jak ćpun. Oddziałowy rekord pobijany był przy drugich z rzędu urodzinach w szpitalu. Robienie show na ulicy czy w sklepie to było po prostu wyjście na miasto, bo ludzie oglądali się za ich głowami w chustkach.

W sierpniu przyjaciółki prosiły w blogu o modlitwę za Patrycję. Miała powikłania po przeszczepie. We wrześniu opuściła oddział intensywnej opieki i zaczęła jeść. W październiku zmarła. W grudniu u Dominiki wykryto przerzuty.

Minął rok i D-D-P wygrał konkurs na blog roku 2007 w kategorii "teen". W komentarzach pojawiły się pretensje, że autorki wypromowały się w mediach, stwierdzenia, że dostały nagrodę z litości, podejrzenia, że udają chore, bo jak można w chorobie tryskać taką energią. Ale to były pojedyncze głosy.

Rok później oddały statuetkę na aukcję na rzecz Fundacji Iskierka, która wspiera dzieci w śląskich oddziałach onkologicznych. Wystawiona za 100 zł poszła za 2 tys. zł.

Były podziwiane. Jesteście mega! Cool dziewczyny, lasencje, wariatuńcie. Magiczne trio tryskające rogalem na twarzy.

Komentarze

Kurczę, myślę sobie, jaka ja jestem szczęśliwa, jestem zdrowa.

Kiedy czytam o was, odkrywam u siebie straszny egoizm.

Dzięki wam uświadomiłam sobie, że muszę zmienić swoje życie. Do tej pory uważałam, że życie jest do niczego. Same kłopoty, niepowodzenia. Całą złość wyładowywałam na bliskich. Nie mogę sobie darować, że tak ich raniłam.

A ja narzekam, że w poniedziałek muszę iść do szkoły.

Moje życie wcale nie jest takie beztroskie, ale moje problemy są nieważne, w sumie błahe, bo kolejny raz chodzi o jakiegoś chłopaka.

Ja się tu przejmuję takimi, wiecie, mało ważnymi sprawami, niekiedy mam doła z jakiegoś tam durnego powodu, aż mi teraz wstyd o tym mówić.

Mam astmę i ostatnio byłam w szpitalu tylko tydzień, ale i tak nie mogłam tego jednego tygodnia wytrzymać.