Nad wodami
O Dąbrowie Górniczej pisali: Gabriela Zapolska, Maria Konopnicka, a nawet Stefan Żeromski
Początki wydobycia węgla datują się ok. 1785 r., kiedy to mieszkańcy Dąbrowy zaczęli wydobywać węgiel z płytko położonych pokładów
4 września 1939 roku wojska niemieckie wkroczyły na teren Dąbrowy Górniczej. Obszar całego Zagłębia włączono do Rzeszy w ramach tzw. rejencji katowickiej
Dąbrowa Górnicza została wyzwolona przez oddziały 59. Armii Radzieckiej z 26 na 27 stycznia 1945 roku.
W czasie powstania styczniowego przez kilkanaście dni lutego 1863 r. Dąbrowa Górnicza z okolicą stanowiła jedyny w kraju ośrodek opanowany całkowicie przez władzę Rządu Narodowego. Jak do tego doszło?
Szkoła górnicza była kontynuatorką placówki założonej przez Staszica w Kielcach
Józef Piłsudski wielokrotnie gościł w Dąbrowie Górniczej. Tu też mieszkała jego przyjaciółka, a potem żona Aleksandra Szczerbińska
Ten budynek, najlepszy po warszawskim Pałacu Kultury i Nauki przykład stylu socrealistycznego w polskiej architekturze, wzniesiono w latach 1951-1958.
Do rozbiorów Polski obszar dzisiejszego Zagłębia należał do biskupów krakowskich
Na terenie miasta znajdują się cztery duże sztuczne jeziora, powstałe w wyniku zalania dawnych wyrobisk, gdzie wydobywano piach na podsadzkę do śląskich kopalń. Są to Pogoria I, II, III i obecnie powstająca Pogoria IV. Najstarsza z nich, z 1943 roku, jest Pogoria I. Tu wielu znanych później żeglarzy poznawało tajniki tego sportu. Na pamiątkę nazwali oni wybudowaną w latach 70. szkolną brygantynę "Pogoria" (przez wiele lat jej kapitanem był Krzysztof Baranowski).
Największym naturalnym atutem Bielska-Białej jest jego położenie, dzięki któremu samo miasto nabiera turystycznej atrakcyjności
Urbanizacja i industrializacja przełomu XIX i XX w. wywarły ogromny wpływ na rozwój życia społecznego i prywatnego. Wraz z ograniczeniem dnia pracy, poprawą położenia materialnego robotników, rzemieślników i inteligencji pojawiły się powszechnie nowe formy aktywności.